Aπαγχονίστηκαν την ίδια στιγμή. Μαζί στο θάνατο. Από απελπισία, αδυναμία επιβίωσης. Το ηλικιωμένο ζευγάρι δεν άντεξε τα οικονομικά προβλήματα και αυτοκτόνησε. Ο ένας κούρνιασε στην αγκαλιά του άλλου και τράβηξαν τη θηλιά.

Ο 73χρονος αδελφός, μόλις το έμαθε έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Δεν ήθελαν τίποτα διαφορετικό για τα γεράματά τους απ’ ό,τι κάθε παιδί για τον γονιό του. Κάθε εγγονός για τον παππού και τη γιαγιά. Αδελφός για αδελφό. Φίλος για φίλο.
Τίποτα διαφορετικό απ’ ό,τι θέλει ο καθένας για τον εαυτό του στα γεράματα. Την αξιοπρέπεια. Τρία πρόσωπα, αυτόχειρες. Τρείς ζωές, με το ίδιο τέλος. Την αυτοκτονία.
Αδύνατον, ποτέ μα ποτέ, να κατανόησει κανείς πως μπορεί να γεννηθεί μια τέτοια στιγμή. Ούτεόσοι έμειναν πίσω στη ζωή, έχοντας χάσει δικούς τους ανθρώπους που αυτοκτόνησαν. Ούτεόσοι έμειναν στη ζωή, κουβαλώντας το δικό τους σταυρό, ξέροντας πως αποπειράθηκαν.
Ο 62χρονος Ρομέο και η 68χρονη Αννα, βασανίζονταν εδώ και μήνες -μια ζωή γεμάτη απο απόγνωση. Η οικονομική κρίση τους εγκλώβισε σε δίνη. Δεν μπορούσαν πια ούτε να πληρώσουν το ενοίκιο.
Η σύνταξη της Άννας ήταν 500 ευρώ, ενώ ο Ρομέο έμεινε χωρίς δουλειά μετά τις πρόσφατες μεταρρύθμισεις στην Ιταλία. Δεν δικαιούτο επίδομα ανεργίας και δεν είχε συμπληρώσει τα χρόνια για να πάρει σύνταξη.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr